Om deze website goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Meer informatie.

Wijkheld Mandy Voesenek

Waar je woont ben je samen verantwoordelijk voor je woongenot
Op woensdag extra aandacht voor de vrijwilligers in de Reeshof. Mensen die uit eigen beweging de bende in de wijk te lijf gaan. Vandaag een interview met Mandy Voesenek over De bende van de Reeshof.

Wie ben je?
M. Ik ben Mandy, 48 jaar jong en werkzaam bij een thuiszorgorganisatie.

Wanneer en waardoor ben je in De Reeshof gaan wonen?
M. In 1993 ben ik voor mijn werk en opleiding in Delft gaan wonen. Maar na 11 jaar Randstad begon ik Brabant te missen. We zijn toen gaan ori├źnteren waar we zouden willen wonen. We hadden een paar voorwaarden; dichterbij familie en vrienden, in de buurt van natuurgebieden en er moest een station in de buurt zijn. Door de opening van station Reeshof in december 2003, was het besluit snel genomen. Inmiddels wonen we hier al ruim 15 jaar met veel plezier.

Wat was je eerste kennismaking met het zwerfafvalprobleem?
M. De eerste kennismaking met zwerfafval had ik als 10-jarig meisje. Ik was met een vriendinnetje aan het wandelen was en zij gooide opeens een snoeppapiertje op de grond. Ik vond dat zoiets raars. "Zoiets doe je toch niet". Dat vriendinnetje heeft uiteindelijk het snoeppapiertje opgeraapt. De manier waarop ik haar heb aangesproken was waarschijnlijk niet de beste. Dat heb ik wel moeten leren - en nog steeds :-) Niet oordelen en geen verwijten maken maar gewoon met elkaar in gesprek gaan. Daar bereik je het meeste mee.

Hoe kwam het dat je besloot er iets aan te doen en had je ook meteen het idee wat dan?
M. Vanaf 2004, toen ik in de Reeshof kwam wonen ben ik zwerfafval gaan rapen. Ik kreeg in het begin wel eens de vraag of ik een taakstraf had. Daar kon ik wel om lachen. Inmiddels is dat 'beeld' veranderd, mede omdat er, mijn inziens, steeds meer individuen en groepen bezig zijn met het aanpakken van zwerfafval.

Wat voor gevoel geeft het je om in actie komen?
M. Inmiddels krijg ik vaak positieve reacties van mensen. De waardering is fijn om te krijgen, maakt dat ik gemotiveerd blijf om door te gaan. Soms ben ik nog wel verrast als er mensen zijn die zeggen dat dit niet mijn of hun taak is, maar vinden dat de gemeente daarvoor moet zorgen. Daar denk ik anders over. Waar je woont ben je samen verantwoordelijk voor je woongenot. Of dat nu is door om te kijken naar je zieke buurman, door melding te maken van scheve stoeptegels via de beter buitenapp of door zwerfafval te rapen. Je kan je aan heel veel dingen ergeren omdat het niet goed geregeld is maar je kan er ook iets aan doen. Naast mijn maandelijkse ronde, loop ik ieder jaar met een grote groep mensen door de buurt. De ROB/BAM faciliteerde in de benodigdheden zoals knijpers, hesjes en vuilniszakken. Na de inzameling van het zwerfafval kwam Krinkels de zakken ophalen, ontzettend fijn! Ook met Tanja Kluytmans was de samenwerking fijn, jammer dat ze weg is. Het is fijn dat het stokje wordt doorgegeven aan Annet Muller en zo de omgevingsmanager blijft bestaan. Juist door deze manier van werken met vrijwilligers; hen, instanties en bedrijven met elkaar te verbinden is er een hoop te winnen.

Heb je idee├źn om zwerfafval verder terug te dringen?
M. Wat verbeterdkan worden is een bericht te ontvangen voordat het gras in de wijk gemaaid wordt. Nu zie ik soms plastic afval, versnipperd door de grasmaaiers, liggen. Hierdoor is het moeilijk om het op te rapen. Het scheelt als de vrijwilligers dit vooraf kunnen weghalen. Verder merk ik dat scholen steeds meer bezig zijn met aandacht voor het zwerfafvalprobleem. Vaak zie je langs routes, van en naar scholen en op parkeerplaatsen veel afval liggen. Er zijn scholen waarbij tussen de pauzes kinderen het schoolplein schoonmaken. Sommige scholen gaan een stapje verder en maken ook de omgeving schoon. Goed dat kinderen deze bewustwording al op jonge leeftijd meekrijgen. Ik denk dat kinderen de doelgroep is waar we ons op moeten richten. Goed ook om te lezen dat bedrijven als Mac Donalds verantwoordelijkheid nemen door meer en meer bezig zijn zwerfafval te reduceren. Dit zijn allemaal stappen in de goede richting. Het kost inderdaad een lange tijd, maar stappen worden gezet. En nu hopen dat er op korte termijn statiegeld komt op blikjes, en petflesjes. Dat zal een hoop gaan schelen.

Jammer genoeg hadden we bij 'het ter perse gaan' van deze wijkheld geen actuele foto van Mandy daarom een 'stockphoto'.